Park w Oliwie

Będąc w Gdańsku należy odwiedzić Oliwski Park. Został on założony przez cystersów. Obecny zespół ogrodowo-pałacowy powstał w I połowie XVIII wieku dzięki inicjatywie opata Jacka Rybińskiego. Z tego czasu pochodzi barokowa część parku, zwana francuską. Część francuska ogrodu posiada dwie prostopadłe do siebie osie: północ-południe i wschód-zachód. Na osi północ-południe mieści się najładniejsza i najwybitniej reprezentatywna część ogrodu. Możemy podziwiać trawiasty dywan ze wzorami z ciętego bukszpanu, ozdobiony w rogach stożkami strzyżonych cisów. Na osi wschód-zachód możemy podziwiać szpaler lipowy aranżujący 112-metrową aleję lip mających wysokość około 15 m, przechodzącą ku wschodowi w dwa szpalery lipowe biegnące z obu stron rozległego kanału. Powstały tutaj} cieniste aleje zwane bindażami, czyli aleje obsadzone obustronnie drzewami tak blisko, że ich korony splatają się nad drogą tworząc sklepienie. Na terenie parku mieszczą się XVIII-wieczne groty szeptów, czyli ustawione perfekcyjnie naprzeciw siebie muszle akustyczne, palmiarnia z egzotycznymi roślinami a także założone w 1910 r. alpinarium. Na północny zachód od sekcji francuskiej parku i pałacu rozprzestrzenia się obszerniejsza część parku została stworzona w końcu XVIII w. w stylu angielskim przy wykorzystaniu części istniejącego tutaj już kiedyś drzewostanu.