Żuraw w Gdańsku

Brama Szeroka (jedna z tzw. bram wodnych Głównego Miasta) istniała już w 1363, a z 1367 zachowana jest wzminka łacińska o dźwigu (caranum).

W kształcie obecnym żuraw zbudowano w latach 1442-1444. Głównie słuzył jako urządzenie portowe  do załadunku towarów (głównie piwa) i balastu na statki, a także do stawiania ich masztów. Urządzenie było w stanie podnieść ciężar czterech ton, na wysokość jedenastu metrów. Mechanizmem są dwa bębny o średnicy około sześciu metrów. Jako siłę napędową wykorzystywano ludzi stąpających wewnątrz tych bębnów (tzw. kół deptakowych).

Żuraw pozostał podpalony w 1945, gdy miasto zdobyła Armia Czerwona. Ocalały mury okalające drewnianą konstrukcję. Po II wojnie światowej zrekonstruowano {część drewnianą, drewnianą część.